Medytacja na środę II tygodnia Adwentu

Medytacja na środę II tygodnia Adwentu

Obciążenia

Jezus przemówił tymi słowami: «Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem słodkie jest moje jarzmo, a moje brzemię lekkie» (Mt 11,28-30).

Ewangelia przynosi realistyczne spojrzenie na życie. W chrześcijaństwie nie ma „magii świąt”, czarowania się, iluzji, obietnic bez pokrycia. Jest Prawda – czasem bolesna, niewygodna.

Jezus zna ludzkie życie. Wie o tym, że obfituje ono w różne obciążenia: grzechy, wady, słabości, uzależnienia, konkretne wydarzenia, nasze błędne, wynikające z zagubienia przekonania. Mimo to Jezus nie przychodzi ze słowami: „A widzisz? Mówiłem ci, nie rób tak, bo pożałujesz! Teraz radź sobie sam”. Jezus nie potępia, nie wypomina ani nie poucza.

Jezus zaprasza: «Weź to, co moje: słowo, miłosierdzie, przebaczenie, modlitwę, pokój serca. Ucz się ciszy i pokory». Pokora to nic innego jak dostrzeżenie prawdy o sobie, ale w pełni – prawdy nie tylko o obciążeniach, również o miłości Boga. «Chodź ze mną przez to wszystko, żeby doświadczyć pokoju i odnaleźć ukojenie».

Panie, pozwól mi pójść za Tobą, przemieniaj wszystko, co gorzkie we mnie, w Twoją słodycz. Proszę, daj mi ukojenie. Amen.

Szymon Janowski OFMCap